Με μια πρόχειρη μελέτη αποδεικνύεται ότι το κόστος μεταφοράς των μαθητών της Γορτυνίας σε ένα σχολείο αντί για τρία είναι τρεις έως τρισήμιση φορές μεγαλύτερο από αυτό που είναι σήμερα. Αν λοιπόν ισχύει το ποσό των 2500 ευρώ ως μέσο κόστος ανά μαθητή σήμερα, θα έχουμε 7500 ευρώ ανά μαθητή;
Και βέβαια κανείς δέν αναφέρεται στην ταλαιπωρία των μαθητών, όταν κάποιοι από αυτούς θα είναι καθημερινά πάνω από τρεις ώρες στους ορεινούς δρόμους της Γορτυνίας. Ο μέσος χρόνος μεταφοράς θα είναι μία ώρα καθημερινά, κατά μέσο όρο τριάντα χιλιόμετρα, καθώς θα υπάρχουν μαθητές που θα μεταφέρονται καθημερινά για πάνω από 130 χιλιόμετρα!
Τα δεδομένα φαίνονται στον πίνακα που βρίσκεται στον παρακάτω σύνδεσμο. Τα σημερινά σύνολα χιλιομέτρων και ανθρωποωρών είναι 624 και 1070. Με οποιαδήποτε εκδοχή συγχώνευσης σε ένα σχολείο γίνονται πάνω από 1800 και πάνω από 3000.
Οι αποστάσεις πρέπει να διπλασιαστούν για να συνυπολογιστεί η επιστροφή. Οι χρόνοι είναι υπολογισμένοι σε λεπτά και η μέση ωριαία ταχύτητα έχει υπολογιστεί στα 35 χλμ/ώρα.
Η τάξη μεγέθους (ο τριπλασιασμός δηλαδή) δέν αλλάζει από μικροαλλαγές στις αποστάσεις ή στον αριθμό των μαθητών, ούτε από την μέση ωριαία ταχύτητα.
Φύλλο υπολογισμού χιλιομέτρων και ανθρωποωρών (μαθητές επί λεπτά)
Ευημερία για τους ανθρώπους και όχι για τους αριθμούς!
Δέν μπορείς να αντιστρέψεις το ρεύμα άν δέν πας κόντρα στο ρεύμα! Και αυτό έχει κόστος! Αξίζει να το πληρώσεις άν τελικά σε ενδιαφέρουν οι άνθρωποι και όχι οι αριθμοί…
Οπως αξίζει να δημοσιεύσω κι άλλο ένα e-mail που πήρα, απάντηση στο άρθρο του κ. Πρετεντέρη στο “Βήμα της Κυριακής”, που κυκλοφόρησε στις 3/4/2011 (δέν έχω βρει link).
2η Επιστολή
Ενώ η οικονομική κρίση σοβεί και είναι διάχυτη η ανησυχία για το μέλλον της χώρας σε όλα τα επίπεδα, το Υπουργείο Παιδείας οριστικοποιεί με απόφασή του τις συνενώσεις σχολείων της ελληνικής υπαίθρου. Στο Βήμα της Κυριακής της 3ης Απριλίου 2011, δημοσιεύεται σχετικό άρθρο του Γ. Πρετεντέρη που παρουσιάζει ως παραδειγματική περίπτωση εξόφθαλμης ανάγκης για συγχώνευση τρία σχολεία της ορεινής Αρκαδίας. Ο συντάκτης του κειμένου θεωρεί πως η λειτουργία τους κοστίζει πολύ ακριβά στο Ελληνικό Δημόσιο και το κλείσιμο τους συνιστά εν πολλοίς πράξη αποκατάστασης του δικαίου, κτύπημα κατά της φαυλοκρατίας που τόσα χρόνια τα διατηρούσε.
Παρεμπιπτόντως τα στοιχεία του άρθρου είναι λανθασμένα. Συγκεκριμένα παρουσιάζεται να λειτουργούν τρία γυμνάσια με 59 μαθητές και 45 καθηγητές. Η αλήθεια είναι πως α) στην Δ΄ περιοχή μετάθεσης της Αρκαδίας, όντως είναι τοποθετημένοι 45 καθηγητές, αλλά από αυτούς οι μισοί είναι αποσπασμένοι και υπηρετούν σε άλλες περιοχές β) οι μαθητές των τριών γυμνασίων είναι όντως 59, αλλά και τα τρία γυμνάσια λειτουργούν με λυκειακές τάξεις και το σύνολο των μαθητών των τριών σχολείων είναι 135.
Δεν είναι πάντως αυτή η ουσία του προβλήματος. Κατά βάση το πρόβλημα είναι πολιτικό. Πώς είναι δυνατόν σε μία έγκριτη εφημερίδα να αποδίδεται σε φαυλότητα παραγόντων, συνδικαλιστών και τοπικών κοινωνιών η λειτουργία σχολείων; Μερικές φορές φαίνεται σα να μην πιστεύουμε ότι διαβάζουμε αυτά που διαβάζουμε. Έγιναν τόσες επαναστάσεις, κύλησε τόσο αίμα, διεξήχθησαν αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για να χρειάζεται να αποδεικνύουμε σήμερα και να διεκδικούμε τα αυτονόητα;
Με την ίδια λογική πρέπει να σταματήσει να παρέχεται ρεύμα στα νησιά των άγονων γραμμών του Αιγαίου, όπου ζουν πια μόνο λίγοι ξεχασμένοι γέροι και κοστίζουν πια πολύ ακριβά. Με το ίδιο σκεπτικό χρειάζεται επειγόντως να κοπούν κάθε είδους κοινωνικές παροχές, αν θεωρείται ότι στο πλαίσιο εξορθολογισμού των εξόδων του Δημοσίου είναι ασύμφορες.
Ποια χώρα στον κόσμο μπορεί να στηρίξει την ανάπτυξή της στον υδροκεφαλισμό των πόλεών της και στην ερήμωση της υπαίθρου της; Πόσο μάλλον μια χώρα, όπως η Ελλάδα που δε στηρίζει την οικονομία της στις βιομηχανίες και την υψηλή τεχνολογία της, αλλά στον πρωτογενή τομέα της παραγωγής! Γιατί το κλείσιμο των σχολείων συνιστά πράξη υπονόμευσης των περιοχών είναι αυτονόητο, αλλά μάλλον χρειάζεται να γίνει και για αυτό λόγος.
Ποιοι νοικιάζουν τα λιγοστά δωμάτια των χωριών, αν όχι οι επτά, οκτώ καθηγητές που μένουν στο καθένα από αυτά; Ποιοι πάνε τα βράδια στα μισοάδεια καφενεία και στις καφετέριες όπου οι εναπομείναντες ηλικιωμένοι της επαρχίας βλέπουν από την τηλεόραση τις αποφάσεις της πρωτεύουσας να μεταβάλλουν προς το χειρότερο το δικό τους αύριο; Ποιο αντικίνητρο έχει το κράτος να προσφέρει, ώστε να παραμείνουν στα χωριά, στις οικογένειες των παιδιών που ήδη προετοιμάζονται να μετοικίσουν στην κοντινότερη πόλη, για να απαλλάξουν τα νεαρά τους μέλη από την καθημερινή μετακίνηση; Ούτε με οικονομικά κριτήρια είναι συμφέρουσα η συγχώνευση.
Η αλήθεια είναι πάντως πως δεν μπορεί τα πάντα να υπακούουν στους νόμους της προσφοράς και της ζήτησης. Ή διαθέτουμε ένα Κράτος Πρόνοιας και Δικαίου ή επιστρέφουμε σε κοινωνίες που εξυπηρετούν τα συμφέροντα ομάδων, έστω και των πολλών, αλλά πάντως σε βάρος κάποιων. Το ποιοτικό κριτήριο που κάνει την δημοκρατία να υπερέχει από τα άλλα πολιτεύματα είναι ακριβώς ότι στοχεύει στο κοινό καλό και δεν αποκλείει από αυτό κανέναν, όσα χιλιόμετρα και αν γεννήθηκε μακριά από την πρωτεύουσα. Το διακύβευμα λοιπόν στις επικείμενες συγχωνεύσεις δεν είναι τα σχολεία, αλλά η δημοκρατία μας.
Μήπως τελικά δέν μιλάμε για την εκπαίδευση;
Διάβασα το εξοργιστικό άρθρο του Πρετεντέρη στο Βήμα της Κυριακής και απογοητεύτηκα από την αδιαφορία των αρμοδίων (κάποιος από το Υπουργείο να απαντήσει στο ψέμα και την παραπληροφόρηση!). Πήρα όμως κάποια e-mail από ανθρώπους που ζούνε την εκπαίδευση στην ορεινή Αρκαδία. Τα δημοσιεύω γιατί δέν πιστεύω ότι είμαστε πια τόσο αδάφοροι (ή μήπως παίζεται ένα θέατρο με βρώμικα μέσα;).
Η 1η επιστολή:
Αγνοούμε πού γεννήθηκε και πήγε σχολείο ο κ. Γ. Πρετεντέρης. Πιθανότατα να φοίτησε σε κάποιο σχολείο της πόλης, κοντά στο σπίτι του και ενδεχομένως να μη χρειάστηκε ποτέ να ξυπνήσει αξημέρωτα, για να είναι παρών στο πρώτο κουδούνι. Ασφαλώς πέντε δέκα λεπτά μετά τη λήξη των μαθημάτων βρισκόταν και πάλι στη θαλπωρή του σπιτιού του χωρίς να χρειάζεται να διανύσει απόσταση 25 ή 30 χιλιομέτρων (έστω και χωρίς κυκλοφοριακό).
Διαφορετικά, αν είχε φοιτήσει σε ένα από τα τρία σχολεία της ορεινής Αρκαδίας -τη λειτουργία των οποίων αποδίδει στη φαυλοκρατία- που περιγράφει στο Βήμα της Κυριακής στο φύλλο της 3-4-2011, ίσως να το σκεφτόταν δεύτερη φορά, πριν παραβάλει την απόσταση Δημητσάνας – Λαγκαδίων με αυτή της Αθήνας με τη Γλυφάδα και δηλώσει βέβαιος πως η λειτουργία των σχολείων της ορεινής Αρκαδίας κοστίζει περισσότερο από του Ήτον στην Αγγλία!
Αναρωτιέται κανείς από πού άντλησε τα στοιχεία του ο κ. Πρετεντέρης και γιατί κανείς από το Υπουργείο Παιδείας ή από άλλο χαμηλότερο επίπεδο διοίκησης δεν μπήκε στον κόπο να του απαντήσει. Διαβάζοντας το άρθρο του ένας ανυποψίαστος αναγνώστης νιώθει ως πολίτης μένος για την κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος. Γι’ αυτό χρήσιμο θα ήταν να αποκαταστήσει κανείς την αλήθεια και να κατευνάσει τη δίκαιη οργή που γεννούν τα ψεύδη του άρθρου ή πιο σωστά οι μισές του αλήθειες.
Πρώτον ο δημοσιογράφος αναφέρει ότι υπηρετούν 16 καθηγητές στο ένα σχολείο (οι τρεις με ωράριο), 15 καθηγητές στο άλλο (οι δύο με ωράριο) και 15 στο τρίτο (οι δύο με ωράριο). Υπάρχουν πράγματι 45 καθηγητές τοποθετημένοι στα τρία σχολεία. Πάνω από τους μισούς όμως είναι αποσπασμένοι και υπηρετούν σε άλλα σχολεία του νομού ή της περιφέρειας Πελοποννήσου και αλλού. Σε κάθε περίπτωση πάντως δεν υπηρετούν στα τρία αυτά σχολεία. Όσοι καθηγητές μάλιστα δεν έχουν πλήρες ωράριο -και κατακεραυνώνονται για αυτό από τον δημοσιογράφο- μεταβαίνουν -συχνά με δικό τους το κόστος- σε διπλανά σχολεία ή μακρύτερα, για να συμπληρώσουν τις υποχρεωτικές τους ώρες.
Αθροίζει ακόμη σύνολο 45 καθηγητών για 59 μαθητές και σκόπιμα (;) δεν συμπεριλαμβάνει στο άθροισμα των μαθητών όσους φοιτούν στα Λύκεια των τριών σχολείων, γιατί και τα τρία γυμνάσια στα οποία αναφέρεται λειτουργούν με λυκειακές τάξεις και έχουν σύνολο μαθητών 135. Πολλά μάλιστα από τα παιδιά αυτά ξυπνούν από τις 5:30 π.μ., διανύουν απόσταση 22-30 χιλιομέτρων και άλλη τόση για την επιστροφή τους στα σπίτια τους. Συμπέρασμα; Τα πραγματικά σύνολα είναι 20-25 καθηγητές για 135 μαθητές.
Τέλος η ερμηνεία που δίνει ο αρθογράφος στο φαινόμενο είναι πώς «Φαύλοι τοπικοί παράγοντες μοίραζαν σχολεία και καθηγητές λες και τα μοίραζαν από την τσέπη τους. Φαύλοι συνδικαλιστές επιδοκίμαζαν τους φαύλους παράγοντες για να πολλαπλασιάζουν τις θέσεις εργασίας και τις άκοπες αμοιβές των συνδικαλιζομένων τους. Και καλομαθημένες στη φαυλότητα τοπικές κοινωνίες χειροκροτούσαν ένα σύστημα στο οποίο είχαν βολευτεί».
Πού να ήξερε ο μαθητής που φοιτά στο σχολείο του χωριού του, όπως είχε κάνει ο παππούς του και ο πατέρας του ότι η φοίτησή του είναι αποτέλεσμα διαφθοράς! Πού να ήξερε ο καθηγητής που ζει μακριά από τα φώτα της πόλης στο ενοικιαζόμενο δωματιάκι του χωριού στο οποίο υπηρετεί ότι χρωστάει χάρη σε φαύλους παράγοντες! Πού να ήξεραν οι τοπικές κοινωνίες πόσο ηθικά σάπιες είναι και ανέχονται να λειτουργούν σχολεία στον τόπο τους σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου! Το ένα μάλιστα από τα σχολεία αυτά, της Δημητσάνας είναι το παλαιότερο σε έτος ίδρυσης σχολείο στον ελλαδικό χώρο και των Λαγκαδίων ανήκει στην πρώτη πεντάδα, ιδρυμένο το 1868. Οι ιστορικές ρίζες απλώνονται πολύ βαθιά, τόσο βαθιά όσο και οι ρίζες της διαφθοράς.
Το άρθρο του κ. Πρετεντέρη έχει τίτλο «Ποιοι τα φάγαμε;». Με βάση το περιεχόμενό του πιο εύστοχα θα μπορούσε να τιτλοφορείται: «Κοίτα ποιος μιλάει!».
Τεχνικό Πρόγραμμα Δήμου Γορτυνίας έτους 2011
Τεχνικό Πρόγραμμα Δήμου Γορτυνίας έτους 2011
Στις δύο ενότητες περιλαμβάνονται:
1. Τα έργα κατά Τοπική Κοινότητα με κατανομή του 80% της ΣΑΤΑ με βάση τον πληθυσμό.
2. Τα έργα από το υπόλοιπο 20% της ΣΑΤΑ και Ιδιους Πόρους που αφορούν το σύνολο του Δήμου.
1. ΕΡΓΑ-ΜΕΛΕΤΕΣ_ΚΑΤΑΝΟΜΗ_ΣΑΤΑ_2011
Προτάσεις Τοπικών Κοινοτήτων προς την Εκτελεστική Επιτροπή Δήμου Γορτυνίας για Τ.Π. 2011
Οι προτάσεις των Τοπικών Κοινοτήτων προς την Εκτελεστική Επιτροπή του Δήμου Γορτυνίας για το Τεχνικό Πρόγραμμα του 2011
Επιλέγοντας τους πιο κάτω συνδέσμους (links) μπορείτε να δείτε τις προτάσεις που υπέβαλαν οι Τοπικές Κοινότητες με ενδεικτική κοστολόγηση από τους μηχανικούς του Δήμου, με βάση την περιγραφή του κάθε έργου. Οι προτάσεις θα αξιοποιηθούν και για το Επιχειρησιακό Σχέδιο του Δήμου. Τα έργα που επιλέγονται από την Εκτελεστική Επιτροπή για ένταξη στο Τεχνικό Πρόγραμμα 2011 αποτελούν το Ετήσιο Πρόγραμμα Δράσης (Ε.Π.Δ.) του Δήμου Γορτυνίας.
Συνεχιζόμενα έργα Τεχνικού Προγράμματος Δήμου Γορτυνίας 2011 κατά Δημοτική Ενότητα
Από τους παρακάτω συνδέσμους (links) μπορείτε να δείτε τα έργα αυτά και να κάνετε τις παρατηρήσεις σας, ενόψει της ψήφισης του Τεχνικού Προγράμματος 2011 από το Δημοτικό Συμβούλιο. Πιστεύουμε ότι έχουν συγκεντρωθεί όλες οι Μελέτες και τα Εργα και παρακαλούμε για την επισήμανση τυχόν παραλείψεων.
Συμπεριλαμβάνονται όλα τα έργα, από οποιαδήποτε πηγή χρηματοδότησης, και έχουν διαχωριστεί σε έργα ΘΗΣΕΑ, έργα από άλλες πηγές (ΟΣΚ, ΠΕΠ, ΕΤΕΡΠΣ, ΕΑΠ, κλπ) και τέλος από ΣΑΤΑ και Ιδιους Πόρους. Οι δύο πρώτες κατηγορίες εξαρτώνται από άλλους φορείς, όσον αφορά τη χρηματοδότησή τους, ενώ τα τελευταία είναι αυτά που επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό του Δήμου. Επιδίωξή μας είναι να μήν χαθεί ούτε ένα ευρώ από μελέτες και έργα που θα βοηθήσουν την ισόρροπη και αειφόρο ανάπτυξη της Γορτυνίας.
Εκδήλωση μνήμης και τιμής στους Γορτύνιους Αγωνιστές στο Αγιονέρι την Κυριακή 20 Μαρτίου 2011
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΝΟΜΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ Δημητσάνα, 17/03/2011
ΔΗΜΟΣ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Δήμος Γορτυνίας, την Κυριακή 20 Μαρτίου 2011, θα πραγματοποιήσει στα χωριά Παλούμπα και Αγιονέρι της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας, εκδήλωση μνήμης και τιμής στους Γορτύνιους Αγωνιστές, οι οποίοι, στις 20 Μαρτίου 1821, αφού έψαλαν δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Παλούμπα, και υπό την αρχηγία των Δημήτρη και Γιωργάκη Πλαπούτα διακήρυξαν στου Μπέτσι (Αγιονέρι) την απόφαση τους να αγωνιστούν για την Υπόθεση της Ελευθερίας των Ελλήνων.
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης έχει ως εξής:
Παλούμπα, ώρα 10.00
• Δοξολογία
• Ανάγνωση ιστορικών ντοκουμέντων
• Τελετή κατάθεση στεφάνων στο ηρώο του Στρατηγού Δημητράκη Πλαπούτα.
Αγιονέρι (Μπέτσι), ώρα 12.00
• Τρισάγιο
• Τελετή κατάθεσης στεφάνων
• Χαιρετισμός Δημάρχου και Επισήμων
• Πανηγυρικός της ημέρας από το πολιτικό επιστήμονα, νομικό και τ. Γεν. Διευθυντή Υπουργείου Τουρισμού κ.Θύμιο Αποστολόπουλο
• Απόδοση κλέφτικων δημοτικών γορτυνιακών τραγουδιών από το συμπατριώτη Κώστα Παυλόπουλο και τη χορωδία του.
